Freitag

25 Freytags] am Rande: Ad Caesarem de nuntio.

Freytags referirn wir ad Caesarem 1. deß herrn nuncii erclärung uff die gegen im beschehene danksagung und ansuchen, alles fleissig nach Rom ze referiren [503],

27 2.] am Rande: In puncto armistitii.

2. daß in puncto armistitii noch nichts vorkom- men [504],

28 3.] am Rande: In puncto der Frantzosen tergiuersation.

3. daß die Franzosen noch verharren, vor ankunfft der reichstan- den zu keiner handlung ze schreitten, und waß man deßwegen in Frankreich coram statibus illius regni außkommen ze lassen rathsamb achten wolle. Item, waß es mit der angedeütten protestation vor eine beschaffenheit hab [505], alles de 6. Januarii.

33 Eodem] am Rande: Oßnabrukh.

Eodem 6. huius communiciren wir auch denen zu Oßnabrukh unser relation quoad tractatus principales [506].

Eodem empfangen wir von inen weiter nachricht, daß die Schweden zu- gleich noch uff ihrer praetension, die status mediatos ad congressus zu ver- glaitten, verharren, deßwegen sie denn Kayserlichen commissariis nach Frankfurt allen verlauff geschriben [507].

5 Eodem] am Rande: Savelli.

Eodem schreiben wir auch an duca Savelli nach Rom [508].

6 Eodem] am Rande: Mediatores ad nos et Hispanos de Gallorum constanti tergiuersa- tione.

Eodem a meridie hora circiter quarta conuenerunt nos et Hispanos domini mediatores nobisque retulerunt, etsi denuo cum Gallis instantissime egissent, quo tandem ad tractatus principales progredi vellent, nihil tamen obtineri potuisse, quin etiamnum postulasse, ut per aliquot dies adhuc expectaretur, sese propediem mentem declaraturos, interea tamen ad certum tempus se ad- stringere noluisse. Caussari Suecorum cunctationes et quod adhuc ad postre- mas literas responsum a diaeta Francofurtensi expectent. Inter caetera alle- gasse, quod ipsi nos propter caussam Danicam quattuor integris mensibus nihil agere volentes patienter expectauerint, hinc non de mensibus sed paucis diebus agi et nos tantam impatientiam ostendere; deinde mirandum esse, cum Sueci parem quasi propositionem cum ipsis exhibuerint, illis tamen nihil obiiciatur. Sed ex informatione a nobis dudum accepta respondisse moram ob caussam Danicam non a nobis, sed ab inuasione Suecorum processisse. Deinde Suecos propositionem suam non ex condicto fecisse, itaque nihil ipsis de fide minus seruata obiici potuisse. Cum Gallis autem diserte actum, ut propositio circa principales tractatus caussae exhiberi deberet.

Nos, expectandum quidem esse, sed interea etiam Caesari cogitandum de remedio fore. Et quae a sua maiestate circa Treuirensem accepissemus, expli- cauimus. Tum mediatores, a Gallis hoc inprimis urgeri, quod vigore salui conductus generalis huic electori, cum inter imperii principes numeretur, non minus quam caeteris liber accessus patere debeat.

Respondimus generalem saluum conductum intelligendum esse caeteris paribus, si status in conditione tali esset, ut mittere possit. Deinde etsi elector inter principes numeretur, tamen ipsum dignitate quasi suspensum et ob feloniam processui iuridico implicatum. Quod et ipsum dominus nuncius confirmauit dicens se Gallis obiicientibus ipsum absolutionem a summo pontifice impetrasse respondisse, quod errent. Processum non esse continua- tum, nedum finitum. Tertio ostendimus ex collatione saluorum conductuum Caesaris mentem minime fuisse, quod per generalem saluoconductum de- beat ipsemet habere potestatem veniendi, cum in eo, quem ad instantiam Gallorum concesserit, specialem saltem potestatem ipsi faciat mittendi suos deputatos, quamvis in aliis dicatur, quod vel ipse princeps venire vel suos mittere possit.

39 Sub] am Rande: Galli plenipotentiam nouam habent.

Sub discessum nobis indicarunt Gallos iam suam accepisse renouatam pleni-potentiam . Venetus etiam innuit, quod cum ipse et dominus nuncius super ista Gallorum cunctatione acriter Parisios scripserint, expectare se ad proxi- mum ordinarium aliquod responsum, et forte etiam Gallos hoc expectare.