Dolenter e regiis literis percepimus notam haud observatorum mandatorum nobis impingi in tractatu cum Brandenburgicis. Nos tamen firmiter sustine- mus mandata a nobis rite observata fuisse. Si quid deest variationi eorum imputandum fuerit. Moris est summa mandatorum initio praescribi ut remissio posset fieri per gradus usque ad angustissima. Nobis econtra faciliora primo loco praescripta sunt, tum paulo difficiliora ac tandem dif- ficillima: eaque non nisi prioribus peractis insinuata. Is modus etiam diligentissimos turbare potest.

Miror in omnibus literis tanquam pro concesso supponi ut si elector nolit consensum praebere pro tota Pomerania totam retineamus eo invito sub Caesaris et Imperii manutentione et guaranda.

Primo quidem Caesareani in totam consenserunt sed addita clausula quan- tum Caesar de ea disponere habet. Nihil autem plane de ea disponere habet, Brandenburgica domo et Imperio dissentiente. Nihil ergo ab iis factum fuit.

Deinde voluerunt electorem ad totius cessionem disponere sed at Bremam et Verdam vicissim reciperet. At hoc nobis non erat permissum.

Tertio omnino noluit Imperium guarandam pro tota praestare sed tantum pro Anteriore.

Noluit autem Brandenburgicus in totam Anteriorem Pomeraniam con- sentire. Itaque tandem cum plerique statuum id haud iniquum pro aequi- valente tamen congruo, iudicarent minae sunt additae et a Caesare et a nobis ut si id nollet elector utramque retineremus sub Imperii guaranda. Non erat autem vel Caesaris vel Imperii mens ut totam Pom. retineremus vel ut ii nobis eam manutenerent sed ut his minis metuque saltem Anteriorem electori exprimerent. Certe si Imperium voluisset guarandam pro utraque promittere imo si solus Caesar id cum effectu fecisset stultissimi fuissemus si unicum pagum remissemus.

Quicquid sit tentabimus tamen adhuc utrum desiderata impleri possint etiam cum opprobrio legationis. Id si non nisi cum ruptura pacis obtineri queat haec videant remedia: 1. Limitum extensio poterit circa peculiarem ea de re tractatum in Pomerania per utriusque partis commissarios obtineri.

2. Expectantia Neomarchiae, Sternbergii, Vierraden et Löchenitz poterit (si per priora gentilitia pacta cum domo Saxonica et Hassiaca licuerit) in tractatu foederis cum electore obtineri. 3. Precedentiam non recusat elector tam in comitiis quam circulo. Sed quia quinque principes in comitiis alter- natione utuntur iuxta hoc schema:

Die prima Mechelb. Pom. Wurtemb. Hessen Baden 2:da P M B H W 3:tia W B H M B [ein B = P] 4:ta H M B W B [ein B = P] 5:ta B P W H M

ideo frustra petitur ea praecedentia caeteris refragantibus. Regina hic con- sider[at] solum ut ducissa Pomeraniae. Rex Daniae numquan admitti u in comitiis ad ullam alternationem ratione Holsatiae sed cogitur sessione ab- stinere. Praeterea non opus habet K. M:tas hac alternatione. Habet quidem tria vota. Sed ob sumptus non est necesse ut mittiat nisi unicum legatum.

Is ratione ducatus Bremensis sedet supra omnes istos principes proxime infra domos electorales et nihilominus fert tria suffragia. Conabimur tamen adhuc si possibile melio〈ra〉 4. Donationes officialium expresset nobis im- portunitas d’Avausii et obstinatio electoralium. Sed videbimus utrumque retineri adhuc posseret absque ruptura.